Życiorys

Jerzy Budnik urodził się 30 maja 1951 roku w Wejherowie, w rodzinie robotniczej Grzegorza i Urszuli Budnik.

W rodzinnym mieście ukończył szkołę podstawową, a następnie Liceum Ogólnokształcące im. króla Jana III Sobieskiego. W 1975 r. uzyskał tytuł magistra na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego (kierunek administracja).

Jeszcze w czasie studiów związał się ze Stowarzyszeniem PAX. W organizacji tej w latach 1975 - 1982 pracował kolejno na stanowiskach kierownika oddziału w Wejherowie, kierownika organizacyjnego w oddziale wojewódzkim, a od czerwca 1981 r. do stanu wojennego jako przewodniczący Zarządu Wojewódzkiego.

Należał do założycieli Koła NSZZ Solidarność przy PAX w Gdańsku, a od marca 1981 r. był jego przewodniczącym. Po wprowadzeniu stanu wojennego został odwołany z funkcji przewodniczącego Zarządu Wojewódzkiego, a następnie pozbawiony pracy.

Od 30 września 1982 r. do 28 lutego 1983 r. zatrudniony był w "Energobloku Wybrzeże" na budowie Elektrowni Jądrowej "Żarnowiec" kolejno jako specjalista ds. żywienia, a następnie p.o. kierownika Działu Administracyjno - Socjalnego.

Od 1 marca 1983 r. do 31 października 1989 r. pracował w Wojewódzkiej Dyrekcji Inwestycji Oddział Północ w Wejherowie najpierw jako specjalista ds. terenowo – prawnych, potem jako kierownik Działu Terenowo - Prawnego.

Od listopada 1989 r. do czerwca 1990 r. prowadził własny zakład stolarski, nawiązują w ten sposób do tradycji rodzinnych.

6 czerwca 1990 r. wybrany został na stanowisko Prezydenta Miasta Wejherowa. Urząd ten piastował przez dwie kolejne kadencje, tj. do 1998 r. będąc równocześnie radnym Rady Miasta.

Na przełomie lat 70 i 80 działał w Wejherowskim Ośrodku Duszpasterstwa Akademickiego.

W latach 1989 - 1990 organizował na ziemi wejherowskiej, puckiej i kartuskiej ruch Komitetów Obywatelskich. Pełnił funkcje sekretarza Wejherowskiego Komitetu Obywatelskiego "Solidarność", z listy którego kandydował w wyborach do Rady Miasta w 1990 r., a także funkcje sekretarza Pomorskiego Towarzystwa Samorządowego "Solidarni" powołanego do życia dla krzewienia idei samorządności.

W 1994 r. kandydował do Rady Miasta z listy koalicji Porozumienie dla Wejherowa SAMORZĄDNOŚĆ, której przewodniczył od momentu jej założenia. Koalicję tę założyły środowiska wywodzące się z ruchu Solidarność.

W 1993 r. startował bez powodzenia w wyborach do Sejmu RP z listy Katolickiego Komitetu Wyborczego OJCZYZNA. Kolejne starty przyniosły sukcesy. W 1997 r. Budnik został posłem Sejmu RP III Kadencji z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność, w wyborach w 2001 roku wszedł do Sejmu IV Kadencji z listy Platformy Obywatelskiej.

W latach 1998 - 2001 r pełnił funkcję radnego Sejmiku Województwa Pomorskiego.

Od początku powstania związany był ze Stronnictwem Konserwatywno – Ludowym, w którym był członkiem Rady Politycznej, wiceprezesem Zarządu Wojewódzkiego, Prezesem Zarządu Powiatowego i Prezesem Zarządu Miejskiego w Wejherowie.

5 lutego 2001 r. został powołany na Pełnomocnika Platformy Obywatelskiej na powiat wejherowski, a od stycznia 2002 roku jest wiceprezesem Zarządu Regionalnego Platformy Obywatelskiej Rzeczpospolitej Polski w województwie pomorskim.

Ponadto jest wiceprezesem Stowarzyszenia Budowy Domu Pielgrzyma im. Papieża Jana Pawła II przy klasztorze w Wejherowie.

Za swoją działalność odznaczony został m.in. Złotym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej, Złotą Odznaką Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej, Złotym Medalem za Zasługi dla Rzemiosła Złotą Odznakę Honorową Polskiego Związku Niewidomych, Brązowym Medalem za Zasługi dla Obronności Kraju oraz Medalem Bene Merito Dioecesi Gedanensi.

Dnia 27 marca 2001 r. z rekomendacji sejmowej Komisji Gospodarki został członkiem Rady Ochrony Pracy na końcówkę jej VI kadencji. Natomiast Zarządzeniem nr 13 z dnia 25 października 2002 Marszałek Sejmu Marek Borowski powołał posła w skład Rady Ochrony Pracy VII kadencji.

Związek małżeński zawarł w 1981 r. Żona Elżbieta jest lekarzem specjalistą - pneumonologiem dziecięcym. Ma trójkę dorosłych dzieci.